Το κυνήγι στην Ελλάδα υπάρχει από τους αρχαίους χρόνους. Μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά αιώνες τώρα ακολουθώντας τους γραπτούς και άγραφους νόμους που το διέπουν. Οι γνώσεις και εμπειρίες του κάθε κυνηγού είναι πολύτιμες πληροφορίες για αυτούς που ασχολούνται, αλλά και γι αυτούς που θέλουν να μάθουν τι είναι το κυνήγι, πως ασκείται, και τη προσφέρει στη σύγχρονη κοινωνία.

Αρτεμις

Καινούργιο κουτάβι!

Με την άφιξη μου στην Ελλάδα, πριν καλά καλά πατήσω το πόδι μου στο χώμα της, μαζί με έμενα πέρασε και το κατώφλι του σπιτιού και η νέα σύντροφος... Άρτεμις. Αυτό το όνομα μου ήρθε. Ίσως η έλλειψη τόσων χρόνων της Ελλάδας με σπρώχνει σε έναν ρατσισμό απέναντι στα εξωτικά ξενικά ονόματα που συνηθίζουμε να δίνουμε στα ζώα μας. Στο κάτω κάτω, προτιμώ στο βουνό να ακούγεται το όνομα της θεάς του κυνηγιού παρά κάποιο όπως Τζούλια..(χαχαχαχ).




Η Άρτεμις, ένα αγγλικό σέτερ, από άριστους κυνηγούς γονείς, άσπρη με κανελιές βούλες, που ακόμα δεν είναι εμφανής σε όλο το σώμα, αλλά σίγουρα θα κάνουν την εμφάνιση τους αργότερα, με τα μελαγχολικά σετερίσια μάτια της, δείχνει από τώρα στοιχεία ότι θα κουβαλήσει άξια τα προτερήματα της φυλής. Άφθονη ενέργεια για παιχνίδι, άφοβη σε οτιδήποτε καινούργιο, περίεργη, δυνατή για κουτάβι, συνεχώς έτοιμη για βόλτες, και ... άφθονη όρεξη! Παρότι όμως το πιάτο της είναι πάντα γεμάτο και η όρεξη της αστείρευτη, συνεχίζει ένα μήνα μετά από την στιγμή που την πήρα, να είναι στυλάκι. Απ ότι φαίνεται όλη η τροφή πηγαίνει στην ανάπτυξη κι όχι σε λίπος. Ίσως οι συχνές βόλτες δεν επιτρέπουν τη δημιουργία της πρισμένης κοιλιάς που έχουν συνήθως τα κουτάβια. Πάντως, προς το παρών και μέχρι τους 6 μήνες, άφθονο φαγητό, και βόλτες με μέτρο, ώσπου να "δέσει". Ελπίζω ότι η Άρτεμις θα πρωταγωνιστήσει σε πολλές Κυνηγετικές Ιστορίες...

+Κοινός Θνητός