Το κυνήγι στην Ελλάδα υπάρχει από τους αρχαίους χρόνους. Μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά αιώνες τώρα ακολουθώντας τους γραπτούς και άγραφους νόμους που το διέπουν. Οι γνώσεις και εμπειρίες του κάθε κυνηγού είναι πολύτιμες πληροφορίες για αυτούς που ασχολούνται, αλλά και γι αυτούς που θέλουν να μάθουν τι είναι το κυνήγι, πως ασκείται, και τη προσφέρει στη σύγχρονη κοινωνία.

Άρτεμις: Οι πρώτες οσμές.




Πως και πως περίμενα να ξημερώσει...
Η χθεσινή απρόσμενη συνάντηση με τη βασίλισσα μου έδωσε ελπίδες ότι αν και η Άρτεμις δεν είναι στη κατάλληλη ηλικία θα έχει κάποιες επαφές για εκπαίδευση.

Ακόμα ο ήλιος δεν φάνηκε και βγαίνοντας από το σπίτι άρχισε πλέον να καταλαβαίνει ότι πρόκειται για κυνηγετική βόλτα οπότε δεν την κρατά τίποτα. Ακόμα μόνη της δε μπορεί να ανέβει στο αυτοκίνητο αλλά τη βόλτα δείχνει να την απολαμβάνει. Ο κυνηγότοπος 3 χλμ από το σπίτι. Η χαρά της επαρχίας.


Χαράζω κατεύθυνση προς το σημείο που τη προηγούμενη είχα την επαφή. Πάχνη κάτω, αλλά όχι ιδιαίτερα χαμηλή θερμοκρασία. Περπατώ πλάι στο πυκνό ρέμα με το ποζέ γεμάτο αλλά σπασμένο, εξάλλου δεν με ενδιαφέρει η τουφεκιά αλλά η επαφή του σκύλου με την μπεκάτσα. Πολύ πριν φτάσουμε στο σημείο, η Άρτεμις κόλλησε σε μια συστάδα με κοντές βελανιδιές. Σηκωμένη τρίχα, και ψιλοφέρμες δείχνουν ότι έχει κάποιο ενδιαφέρον. Άρχισε να φέρνει τη συστάδα γύρω, αλλά χωρίς να δοκιμάζει να μπει. Μην περιμένοντας ότι όλο αυτό θα οδηγούσε κάπου έμεινα σε τυφλό σημείο. Ο ήχος των φτερών που προσπαθούν να απογειώσουν το βαρύ πουλί για άλλη μια φορά με άφησε παγωτό....

Σημασία όμως έχει ότι το άπειρο κουτάβι άρχισε να αντιλαμβάνεται οσμές και θηράματα κι όχι το αν καταφέρω να πάρω άλλο ένα πουλί. Αυτά που θυσιάζω τώρα είμαι σίγουρος ότι θα τα πάρω πολλαπλάσια αργότερα, όταν η Άρτεμις αποκτήσει την εμπειρία να δείχνει σωστά το θήραμα. Η επομένη είναι μέρα ξεκούρασης. Ελπίζω ότι θα μείνει για λίγο ακόμη η βασίλισσα στα μέρη μου ώστε να έχουμε κι άλλα εκπαιδευτικά.